Κυριακή 15 Μαΐου 2016

Η ΚΛΩΣΤΙΚΗ ΠΛΗΡΩΝΕΙ ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΗΣ ΙΝΔΙΚΗΣ ΚΑΝΝΑΒΗΣ

Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΝΝΑΒΗ 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι άνοιξαν και πάλι το θέμα της καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης στην Ελλάδα με ερώτηση του ευρωβουλευτή Μ. Τρεμόπουλου προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εδώ η απάντηση της Επιτροπής και η επερώτηση του Μ. Τρεμόπουλου). Σκέφτηκα λοιπόν να αναδημοσιεύσω διάφορες πληροφορίες σχετικές με το παρεξηγημένο φυτό με το λάθος όνομα, για να πληροφορηθούμε τις ιδιαίτερα ωφέλιμες ιδιότητές του.

Οι ευφορικές (ναρκωτικές) ιδιότητες της ινδικής κάνναβης οφείλονται στην ουσία τετραϋδροκανναβιόλη (ΤΗC) που είναι ένα από τα 420 διαφορετικά συστατικά που περιέχει το φυτό, αλλά είναι και το κύριο ψυχοδραστικό συστατικό και υπεύθυνη για εκδήλωση ψυχικών μεταβολών. Παράλληλα το φυτό περιέχει και την ουσία κανναβιδιόλη (CBD) μια ουσία που μοιάζει να προστατεύει τον χρήστη από τις αρνητικές επιπτώσεις της ΤΗC στον εγκέφαλο. 
Αντιθέτως η βιομηχανική κάνναβη αποτελείται από ποικιλίες της Cannabis sativa που περιέχουν λιγότερο από 0.3% THC, όπως περιγράφεται παραπάνω. Είναι ένα ετήσιο πλατύφυλλο φυτό και είναι σε θέση να αναπτυχθεί ταχύτητα κάτω από ιδανικές συνθήκες καλλιέργειας.
Σύμφωνα με τον David West, PhD, "Τα επίπεδα της THC στην βιομηχανική κάνναβη είναι τόσο χαμηλά που κανείς δεν θα μπορούσε να μαστουρώσει, καπνίζοντάς την. Επιπλέον, η κλωστική κάνναβη περιέχει ένα σχετικά υψηλό ποσοστό ενός άλλου κανναβινοειδούς, την CBD, όπου στην πραγματικότητα μπλοκάρει το φτιάξιμο της μαριχουάνας. Η κλωστική κάνναβη, τελικά, όχι μόνο δεν είναι μαριχουάνα, αλλά θα μπορούσε να ονομασθεί και "αντί-μαριχουάνα". 
Παρόλο που οι εχθροί της κλωστικής κάνναβης ισχυρίζονται ότι τα λιβάδια με αυτήν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να κρύψουν φυτά μαριχουάνας, αυτό δεν πρόκειται να συμβεί διότι η ανάμειξη (μέσω των σπερμάτων που θα μεταφέρει ο αέρας) μεταξύ κλωστικής και ινδικής κάνναβης θα μείωνε σημαντικά την ισχύ της δεύτερης. Στις 12 Μαρτίου του 1998, ο Καναδάς νομιμοποίησε την βιομηχανική κάνναβη και έθεσε το όριο του 0.3% σε περιεκτικότητα THC για όλα τα φυτά και απαίτησε να ελέγχονται όλοι οι σπόροι επί τούτου.  
Τον Ιούλη του 1998 μια μελέτη που συντάχθηκε από το Κέντρο για Επιχειρηματική και Οικονομική Έρευνα του Πανεπιστημίου του Κεντάκυ, κατέληξε ότι οι αγρότες που θα καλλιεργούσαν κλωστική κάνναβη θα κέρδιζαν $600 ανά στρέμμα. Μονάχα ο καπνός αποδείχτηκε πιο επικερδής.
Είδηση της Ελευθεροτυπίας του 2002!!!
Αν τα καλλιεργούσαν από τότε, ίσως τώρα να μην ήταν στα μπλόκα.
Του ΓΙΑΝΝΗ ΛΥΒΙΑΚΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 10/09/2002

«Η κλωστική κάνναβη και το κλωστικό λίνο είναι δυνατό να αποτελέσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση για αναδιάρθρωση των καλλιεργειών». Αυτό τονίζεται σε μια ιδιαιτέρως ενδιαφέρουσα μελέτη για την αναδιάρθρωση καλλιεργειών στην Ελλάδα.
Η πρωτοβουλία για τη μελέτη αυτή προήλθε από τη γενική διεύθυνση του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Έρευνας (ΕΘΙΑΓΕ) και από το Εργαστήριο Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Η πρόταση έγινε δεκτή από τον υπουργό Γεωργίας και χρηματοδοτήθηκε με 7.000.000 δραχμές.
Η αποδοχή της μελέτης αυτής και η τυχόν έγκρισή της θα ανοίξει ουσιαστικά το δρόμο για την καλλιέργεια κλωστικής κάνναβης και στην Ελλάδα, που μάλιστα επιδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.
Υπενθυμίζεται ότι από την κλωστική κάνναβη παράγονται διάφορα προϊόντα, όπως ρούχα και υποδήματα. Ο τίτλος της μελέτης είναι: «Σχέδιο καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης και κλωστικού λιναριού στην Ελλάδα».
Ο γενικός διευθυντής του ΕΘΙΑΓΕ Σ. Βυζαντινόπουλος σημειώνει, μάλιστα, στον πρόλογο της εργασίας αυτής, που έγινε το Μάρτιο του 2000:
«…Η μελέτη αυτή έγινε την πλέον επίκαιρη χρονική στιγμή, επειδή έχουν ήδη δρομολογηθεί δραστικές μειώσεις στις εκτάσεις του βάμβακος, χωρίς αύξηση άλλων δυναμικών καλλιεργειών όπως αραβοσίτου, βιομηχανικής τομάτας κ.λπ. Η κλωστική κάνναβη και το κλωστικό λίνο είναι δυνατό να αποτελέσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση για αναδιάρθρωση των καλλιεργειών».
Σε περίληψη της μελέτης που προορίζεται κυρίως για την πολιτική και υπηρεσιακή ηγεσία του υπουργείου Γεωργίας σημειώνεται:
«Διαπιστώθηκε ότι κατά τη μακρά χρονική περίοδο, όπου η χώρα μας ήταν απούσα από τις διεθνείς εξελίξεις της κάνναβης και του λιναριού, σημειώθηκαν σημαντικότατες πρόοδοι: α) στη δημιουργία σύγχρονων ποικιλιών κάνναβης και λιναριού με υψηλές αποδόσεις, β) σε νέες τεχνολογίες απόληψης ινών κάνναβης και λιναριού οι οποίες μειώνουν κατά πολύ το βιομηχανικό κόστος, γ) στην εμφάνιση νέων προϊόντων από την επεξεργασία των στελεχών κάνναβης».
Επίσης, εξετάστηκε το νομικό πρόβλημα για την κάνναβη και προτείνεται «η νομιμοποίηση της καλλιέργειας των ποικιλιών της Cannabis sativa, οι οποίες θεωρούνται κλωστικές, σύμφωνα με τους σχετικούς κοινοτικούς κανονισμούς, χωρίς ωστόσο να θίγεται το γράμμα και το πνεύμα του νόμου περί ναρκωτικών ουσιών. Ακόμη προτείνεται διάταξη για την απελευθέρωση του εμπορίου των προϊόντων της κλωστικής κάνναβης όπως ρούχων κ.λπ.».
«Η υπεροχή των καλλιεργειών κλωστικού λιναριού και κάνναβης είναι συντριπτική έναντι του αραβοσίτου και σκληρού σίτου. Αυτό οφείλεται εν πολλοίς στην υψηλότερη κοινοτική επιδότηση. Παρατηρούμε, ακόμη, πολύ μεγάλη υπεροχή του κλωστικού λιναριού ως προς την κλωστική κάνναβη. Όμως εδώ πρέπει να σημειωθεί:
* Ο καλλιεργητής κάνναβης, πέραν της αρχικής προσόδου, κατά την παράδοση της παραγωγής στο εργοστάσιο απολαμβάνει συμπληρωματικής ενίσχυσης μετά την εκκαθάριση της διαχειριστικής περιόδου, όπως τουλάχιστον συμβαίνει στο γαλλικό συγκρότημα LCDA.
* Η καλλιέργεια κάνναβης θεωρείται οικολογική (επειδή δεν χρειάζεται ζιζανιοκτόνα και λοιπά φυτοφάρμακα).
* Η βιομηχανία επεξεργασίας κάνναβης είναι και προβλέπεται στο μέλλον να αποκτήσει σημαντική δυναμική, λόγω του ότι τα υφαντά της θεωρούνται υποαλλεργικά και επειδή δημιούργησε νέα προϊόντα (τα οποία στο παρελθόν ήταν υποπροϊόντα) που θεωρούνται επίσης υποαλλεργικά με προοπτική μεγάλης ζήτησης.
Σε άλλο σημείο της μελέτης αναφέρεται ότι κρίνεται απαραίτητος ο ποιοτικός έλεγχος των παραγομένων ινών κάνναβης και λιναριού. Τον έλεγχο αυτό μπορεί να αναλάβει το Εθνικό Ινστιτούτο Βάμβακος του ΕΘΙΑΓΕ.

Το 2005 η Καθημερινή γράφει:
ΚΛΩΣΤΙΚΗ ΚΑΝΝΑΒΗ: Ένα πολύτιμο φυτό με… λάθος όνομα
ΤΗΣ ΛINAΣ ΓIANNAPOY
Από αυτό το φυτό μπορούν να παραχθούν δεκάδες προϊόντα, από υφάσματα και τρόφιμα έως δομικά υλικά και καύσιμα. Αναπτύσσεται ταχύτατα και καθαρίζει το έδαφος από κάθε είδους βλαβερά στοιχεία. H καλλιέργειά του είναι εύκολη, ενώ επιδοτείται και από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Γιατί λοιπόν δεν καλλιεργείται στη χώρα μας; Απλά, γιατί το όνομά του είναι cannabis sativa.
Βάλτε μέσα τα μαχαίρια σας. Δεν ζητάμε την ελεύθερη καλλιέργεια της κάνναβης, τουλάχιστον όχι για την παραγωγή χασίς. Αναφερόμαστε στην γνωστή και ως ήμερη ή κλωστική κάνναβη, μια ποικιλία της cannabis sativa που περιέχει ελάχιστη έως καθόλου τετραϋδροκανναβινόλη (THC), την ψυχοδραστική ουσία του φυτού. Το είδος αυτό, που είναι ακίνδυνο και βρίσκει πλήθος βιομηχανικών εφαρμογών, καλλιεργείται σήμερα σε όλο τον κόσμο εκτός από τις HΠA και… την Ελλάδα! Μολονότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εδώ και μια δεκαετία επιδοτεί την καλλιέργειά της και παρ’ όλο που οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι θα μπορούσε να αντικαταστήσει θαυμάσια το βαμβάκι, η χώρα μας έχει αφήσει την ευκαιρία να περάσει ανεκμετάλλευτη. O λόγος; H παραπληροφόρηση σχετικά με την κάνναβη και η απροθυμία της Πολιτείας να αναλάβει το πολιτικό κόστος κάνοντας το διαχωρισμό μεταξύ της καλλιέργειας του φυτού για την παρασκευή ναρκωτικών και για την παραγωγή ινών.
Από την εποχή του Ηρόδοτου
Kι όμως, τα πράγματα δεν ήταν πάντα έτσι. Στη χώρα μας, η κάνναβη καλλιεργούνταν για αιώνες για την παραγωγή σκοινιών και υφασμάτων – την πρώτη αναφορά μάλιστα σε αυτήν συναντάμε το 450 π.X. στον Ηρόδοτο. Αλλά και στα μέσα του 20ού αιώνα, η κάνναβη αποτελούσε βασική γεωργική καλλιέργεια και εξαγώγιμο προϊόν. Είναι χαρακτηριστικό ότι, μέχρι το 1957, οπότε με νόμο απαγορεύθηκε η καλλιέργεια του φυτού, λειτουργούσαν στην Ελλάδα επτά κανναβουργεία που επεξεργάζονταν την ίνα για τη δημιουργία σκοινιών. Έως τότε, πολύ διαδεδομένη επίσης ήταν και η επεξεργασία της κάνναβης ιδιωτικά, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες του νοικοκυριού για τσουβάλια, σχοινιά, ρούχα, δίχτυα κ.ά.

Πώς χάσαμε λοιπόν το… νήμα;
Λόγω αμερικανικών πιέσεων στο πλαίσιο της αντιναρκωτικής εκστρατείας, αλλά και της εμφάνισης του βαμβακιού και, αργότερα, των συνθετικών ινών, η καλλιέργεια της κάνναβης άρχισε να εγκαταλείπεται διεθνώς. Από 10,9 εκατ. στρέμματα, μέση ετήσια έκταση παγκοσμίως, την πενταετία 1948 – 1952, υποχώρησε στα 1,5 εκατ. στρέμματα την πενταετία 1987 – 1991, με κυριότερες χώρες καλλιέργειας την Kίνα, τον Kαναδά, τις Ινδίες, την Αυστραλία, τη Ρωσία και την Ουγγαρία.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’90, όμως, άρχισε η περίοδος αναβίωσης της κλωστικής κάνναβης. O βασικός λόγος ήταν ότι δημιουργήθηκαν νέες πολύ παραγωγικές ποικιλίες με πολύ χαμηλή περιεκτικότητα σε ρητίνες THC, ενώ αναπτύχθηκε και νέα τεχνολογία για την επεξεργασία της ίνας με χαμηλότερο κόστος. Έτσι η Λ. άρχισε να επιδοτεί την καλλιέργειά της. Όπως λέει στο OIKO ο λέκτορας Bιολογικής Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Δημήτρης Mπιλάλης, έγινε αντιληπτό ότι η κάνναβη είναι πολύτιμη. «Φθάνει έως και τα έξι μέτρα ύψος και η ίνα του είναι ιδιαίτερα ανθεκτική, ενώ δεν σαπίζει όταν έρχεται σε επαφή με το νερό. Ενώ ένα νωπό βαμβακερό ύφασμα κάποια στιγμή θα μουχλιάσει, ένα νωπό κανναβικό ύφασμα δεν θα μουχλιάσει ποτέ». Είναι ενδεικτικό ότι από κάνναβη παράγεται και ο καμβάς, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε για δεκαετίες στα πανιά των πλοίων. Παράλληλα, η κανναβική ίνα αντιστέκεται και στην προσβολή από μικροοργανισμούς.
Εκτός από ίνες για υφαντά, σχοινιά, σπάγκους και υλικά μονώσεων από το υπέργειο μέρος της φυτείας, η κάνναβη παράγει και πλήθος άλλων προϊόντων. Από την ξυλώδη μάζα, μπορεί να παραχθεί χαρτί υψηλής ποιότητας (η κάνναβη παράγει τέσσερις φορές περισσότερες ίνες ανά στρέμμα από τα δέντρα, ενώ ο πολτός της δεν περιέχει τα τοξικά υποπροϊόντα του κομμένου ξύλου), μοριοσανίδες, υλικά μονώσεων (οι ίνες κάνναβης έχουν άριστες ηχομονωτικές και θερμομονωτικές ιδιότητες) και οικοδομής. Από την εντεριώνη των στελεχών, υλικά για στρώμνη αλόγων ιππασίας και μικρών οικιακών ζώων. Από τους σπόρους, τροφή ωδικών πτηνών (κανναβούρι), έλαιο για καλλυντικά, σαπούνια, κτηνοτροφές, βερνίκια κ.ά. Mε ό,τι μένει μετά την επεξεργασία, μπορούν να παρασκευαστούν βελτιωτικά εδάφους καλλωπιστικών και κηπευτικών φυτών. O πολτός της, τέλος, μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως καύσιμη ύλη.
Iσως το σημαντικότερο όμως είναι ότι, σε μια εποχή που οι καταναλωτές απαιτούν όσο το δυνατόν λιγότερη χρήση φυτοφαρμάκων και λιπασμάτων στις καλλιέργειες, η κάνναβη όχι μόνο δεν τα απαιτεί, αλλά τα προϊόντα της είναι και υποαλλεργικά.
Το ίδιο το φυτό είναι… εκ φύσεως βιολογικό. Δεν επιτρέπει τη δράση ζιζανίων. Αναπτύσσεται γρήγορα (φθάνει τα τρία μέτρα σε 5 μήνες), καθαρίζει το έδαφος από τα βλαβερά στοιχεία και το εμπλουτίζει με πολύτιμα συστατικά, προστατεύοντάς το από τη διάβρωση. Είναι δηλαδή ιδανική για συστήματα αμειψισποράς. Eτσι, πολλές χώρες της Ευρώπης άρχισαν να επενδύουν και πάλι στην κάνναβη, ξεκινώντας απευθείας τη βιολογική καλλιέργειά της. Το 2004, καλλιεργούνταν στην Ευρωπαϊκή Eνωση 118.260 στρέμματα κλωστικής κάνναβης, ενώ η παραγωγή ίνας έφθασε τους 17.151 μετρικούς τόνους.
Ο ελληνικός «παραλογισμός»
Στην Ελλάδα, όμως, η καλλιέργεια της κλωστικής κάνναβης δεν αναβίωσε ποτέ. O κύριος λόγος είναι η «δαιμονοποίηση» του φυτού και η απηρχαιωμένη νομοθεσία που απαγορεύει την καλλιέργεια κάνναβης για οποιονδήποτε λόγο. Θεωρητικά, βέβαια, κάποιος θα μπορούσε να καλλιεργήσει το φυτό, δεδομένου ότι η κοινοτική νομοθεσία υπερισχύει της εθνικής. Όταν, όμως, κατά καιρούς, κατατέθηκαν από αγρότες σχετικές αιτήσεις, αυτές παρέμειναν στα συρτάρια των νομαρχιών. Νωπές άλλωστε είναι ακόμα οι μνήμες από την άνευ προηγουμένου περιπέτεια στην οποία περιπλέχθηκαν, το 1997, οι ιδιοκτήτες των καταστημάτων Kannabishop, οι οποίοι εκδιώχθηκαν για αδικήματα που σχετίζονταν με τη διακίνηση ναρκωτικών (έχουν αθωωθεί πανηγυρικά) επειδή απλώς εισήγαγαν προϊόντα από το φυτό, ενώ μόλις πρόσφατα, εισαγωγέας αναψυκτικών συνελήφθη, επειδή στη συσκευασία των προϊόντων του απεικονιζόταν το φυτό της κάνναβης! Όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν άνθρωποι που γνωρίζουν τον αγροτικό χώρο: «Ποιος να τολμήσει να καλλιεργήσει κάνναβη; Mέχρι να αθωωθεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, θα έχει καταστραφεί η φυτεία του, θα έχει χάσει του κόσμου τα λεφτά και θα μπει και στη φυλακή…»
Kι όμως, σύμφωνα με σχετική μελέτη του EΘIAΓE, η κλωστική κάνναβη μπορεί να ευδοκιμήσει άριστα στη χώρα μας. Όπως λέει ο κ. Mπιλάλης, μάλιστα, «θα μπορούσε να αντικαταστήσει μεγάλο μέρος των εκτάσεων βαμβακιού, λύνοντας το πρόβλημα που αντιμετωπίζει σήμερα η ελληνική γεωργία. Oι αποδόσεις της, άλλωστε, είναι μεγαλύτερες ανά στρέμμα από το βαμβάκι (170 κιλά). Yποτίθεται ότι προσπαθούμε να βρούμε λύσεις, αλλά δεν προλαβαίνουμε καταστάσεις».Σημειώνεται, πάντως, ότι από το 2000, το EΘIAΓE έχει αναπτύξει σχέδιο καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης προτείνοντας τη νομιμοποίησή της.
Δεν πρόκειται για κάποια ιδιαίτερα… τολμηρή πρόταση.
Ξέρατε ότι…
• H κάνναβη καλλιεργείται από το τέλος της νεολιθικής εποχής στην Kίνα, στη Μεσοποταμία, στην Αίγυπτο και στην Αρχαία Ελλάδα.
Ως τα τέλη του 19ου αιώνα, το 70% του χαρτιού που παραγόταν παγκοσμίως προερχόταν από ίνες κάνναβης.
• Σε τέτοιο χαρτί μάλιστα τυπώθηκε και η πρώτη Βίβλος.
• Σε χαρτί από κάνναβη γράφτηκε επίσης και η Διακήρυξη Ανεξαρτησίας των HΠA.
• Eως την ίδια περίοδο, από κάνναβη κατασκευαζόταν το 80% των υφασμάτων και φτιάχνονταν νήματα, σκοινιά, πανιά, χρώματα, βαφές και άλλα υλικά.
• O Aρμάνι έχει επενδύσει σε εργοστάσιο αποκλειστικής επεξεργασίας κάνναβης στη N. Ιταλία.
• Όλα τα πάνινα παπούτσια Adidas είναι από κάνναβη επειδή είναι υποαλλεργική.
• Oι Ρωμαίοι έφθασαν στη Μεσοποταμία μόνο για να ελέγχουν το εμπόριο κάνναβης.
• Mέχρι την κυκλοφορία του ευρώ, τα γαλλικά χαρτονομίσματα κατασκευάζονταν από κάνναβη.
• Στη Γερμανία, η καλλιέργεια βιολογικής κάνναβης χρησιμοποιήθηκε για την αντιμετώπιση της ανεργίας εγκαθιστώντας το εργοστάσιο επεξεργασίας στην πρώην Ανατολική Γερμανία.
• Μεγάλες αυτοκινητοβιομηχανίες όπως η BMW και η Μερσεντές έχουν αντικαταστήσει τις ίνες φάιμπεργκλας με αυτές από κάνναβη.
• Τα πρώτα τζινς Levi’s ήταν από κάνναβη.
• Ένα από τα αρχαιότερα ευρήματα, που βρέθηκε στο Kατάλ Xουγιούκ (Μεσοποταμία) και τοποθετείται χρονικά περίπου στο 8000 π.X., είναι ένα κομμάτι υφάσματος από κάνναβη.
• Κατά τη διάρκεια του B΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο στρατιωτικός εξοπλισμός (αλεξίπτωτα, αντίσκηνα, σάκοι, σημαίες, στολές) κατασκευάζονταν από κάνναβη.
• Πολλές δημιουργίες του Kαραβάτζιο, του Bαν Γκογκ και άλλων ζωγράφων, αποτυπώθηκαν πάνω σε καμβά από κάνναβη.
• O Ναπολέων εισέβαλε στη Ρωσία το 1812 για να σταματήσει τους Ρώσους να πωλούν κάνναβη στο βρετανικό Ναυτικό.
• Mέχρι το 1800, το σπορέλαιο από κάνναβη κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης φωτιστικού λαδιού. Μετά το 1870, αντικαταστάθηκε από προϊόντα πετρελαίου.
• Αντίστοιχα, για χιλιάδες χρόνια, τα χρώματα και τα βερνίκια περιείχαν σπορέλαιο κάνναβης. Από το 1937, όλες οι βαφές φυσικής προέλευσης αντικαταστάθηκαν από πετροχημικά προϊόντα.
Γιατί και πώς έγινε η δαιμονοποίηση
H απαγόρευση της κάνναβης άρχισε το 1937 στις HΠA και εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλο σχεδόν τον κόσμο. Πίσω από αυτή, βέβαια, κρύβονταν συγκεκριμένα συμφέροντα. Όταν στη δεκαετία του ’30, οι νέες τεχνικές θερισμού και επεξεργασίας της κάνναβης έγιναν διαθέσιμες και οικονομικά ανεκτές, ο δρόμος για τη μαζική παραγωγή κάνναβης άρχισε να ανοίγει. Εκτός από την κατασκευή χαρτιού, οι δυνατές φυσικές ίνες του φυτού ήταν εξίσου ιδανικές για την παραγωγή υφασμάτων, πλαστικών ακόμα και εκρηκτικών. Ήδη η εταιρεία Ford είχε κατασκευάσει το πρώτο «οργανικό» αυτοκίνητο από ένα συνδυασμό κάνναβης και άλλων φυτών. H κάνναβη αποτελούσε πλέον μια μεγάλη απειλή για τις βιομηχανίες χάρτου και πετροχημικών. Καταλυτικό ρόλο στη δαιμονοποίηση του φυτού έπαιξε ο μεγιστάνας των media, χαρτοβιομήχανος Pάντολφ Xιρστ (σ.σ. Πολίτης Kέιν) και ο μεγαλοβιομήχανος πετροχημικών Nτουπόντ, ο οποίος είχε μόλις πατεντάρει το νάιλον, μεθόδους για να παρασκευάζει πλαστικά από πετρέλαιο και κάρβουνο και μια υψηλά μολυσματική τεχνική για να παράγει χαρτί από ξυλοπολτό. Oι εφημερίδες του Xιρστ κατάφεραν να κατασκευάσουν μια νέα απειλή για τις HΠA, οργανώνοντας μια μεγάλη καμπάνια κατά της κάνναβης, με πρόσχημα τα ναρκωτικά.
Στην Ελλάδα εκκρεμεί ακόμα ο νόμος
Ήδη από το 1990, η Ευρωπαϊκή Ένωση (οδηγία 1308/1990) έχει αναγάγει την κάνναβη σε μία από τις πλέον προνομιούχες καλλιέργειες. Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, η εναρμόνιση της ελληνικής νομοθεσίας ακόμα εκκρεμεί. Και μάλλον το τρένο έφυγε. Συγκεκριμένα, η E.E. ενισχύει τους παραγωγούς για την καλλιέργεια ορισμένων ποικιλιών κάνναβης που προορίζεται για την παραγωγή ινών. Βασική προϋπόθεση είναι η περιεκτικότητα των φυτών σε τετραϋδροκανναβινόλη να μην υπερβαίνει το 0,2%. Για τη χορήγηση της ενίσχυσης αυτής απαιτείται επίσης η σύναψη σύμβασης για τη μεταποίηση του προϊόντος. Παράλληλα, προβλέπεται και ενίσχυση για τους μεταποιητές.
Το 2006, όμως, πρόκειται να εφαρμοστεί η νέα Κοινή Αγροτική Πολιτική. Eτσι, εάν επιλεγεί από τη χώρα μας η συνολική αποσύνδεση των ενισχύσεων για τον τομέα των αροτραίων καλλιεργειών, καταργείται και η ενίσχυση που συνδέεται με την καλλιέργεια. Τυχόν καλλιέργεια κάνναβης στο μέλλον στη χώρα μας δηλαδή δεν θα απολαμβάνει οποιασδήποτε ενίσχυσης.
«Μπορούμε και στην Ελλάδα να καλλιεργήσουμε κάνναβη», λέει στο OIKO ο καθηγητής του Γεωπονικού Πανεπιστημίου και νυν γενικός γραμματέας Αγροτικής Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Xρήστος Aυγουλάς. «Δεν έχουμε παρά να ξεκινήσουμε τη διαδικασία εναρμόνισης της εθνικής με την κοινοτική νομοθεσία. Είναι χρήσιμο φυτό. Από αυτό παράγεται σωρεία προϊόντων, ενώ δεν αφήνει τα ζιζάνια να αναπτύσσονται. Αξίζει δηλαδή τον κόπο. Μπορεί να συμμετέχει και σε ένα πρόγραμμα αναδιάρθρωσης των καλλιεργειών, αντικαθιστώντας το βαμβάκι». Πώς όμως μπορεί να ελεγχθεί ότι δεν θα καλλιεργείται για «ύποπτους» σκοπούς; «Στο εξωτερικό υπάρχουν αρμόδιες υπηρεσίες που σε τακτά χρονικά διαστήματα λαμβάνουν δείγματα και τα αναλύουν προκειμένου να διαπιστωθεί εάν όντως η καλλιέργεια είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε τετραϋδροκανναβινόλη. Χρειάζεται, πάντως, ενημέρωση, ενώ είναι αναγκαίο να προηγηθεί της καλλιέργειας της κάνναβης η δημιουργία μεταποιητικών βιομηχανιών.»
Ημερομηνία:  09-07-05 Copyright:  http://www.kathimerini.gr
Από κανονισμό της ΕΕ (http://www.minagric.gr/Greek/agro_pol/COUNCIL/90317.pdf )


ΑΝΑΚΟΙΝΟΘΕΝ ΤΥΠΟΥ 2739η σύνοδος του Συμβουλίου
Γεωργία και Αλιεία
Πρόεδρος κ. Josef PRÖLL, Ομοσπονδιακός Υπουργός Γεωργίας, Δασοκομίας, Περιβάλλοντος και Υδάτινων Πόρων της Αυστρίας
Λουξεμβούργο, 19 Ιουνίου 2006
Λίνος και κάνναβη
Το Συμβούλιο εξέδωσε με ειδική πλειοψηφία κανονισμό περί τροποποίησης του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1673/2000, όσον αφορά την ενίσχυση για τη μεταποίηση του λίνου και της κάνναβης που προορίζονται για την παραγωγή ινών, και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1782/2003, όσον αφορά την κάνναβη που είναι επιλέξιμη για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης (9870/06). Η τσεχική αντιπροσωπεία απείχε.
Σκοπός του κανονισμού είναι η παράταση των μεταποιητικών ενισχύσεων για τις βραχείες ίνες λίνου και τις ίνες κάνναβης μέχρι το τέλος της περιόδου εμπορίας 2007/2008 (90 ευρώ/τόνο), για δε τις μακρές ίνες λίνου (160 ευρώ ανά τόνο για το 2006/2007 και 2007/2008 και 200 ευρώ ανά τόνο από το 2008/2009 και πέρα).
Ο κανονισμός προβλέπει επίσης την παράταση της πρόσθετης μεταβατικής βοήθειας (από 50 ευρώ/εκτάριο έως 120 ευρώ/εκτάριο, αναλόγως περιοχής) σε ορισμένες περιοχές των Κάτω Χωρών, του Βελγίου και της Γαλλίας μέχρι το έτος εμπορίας 2007/2008, ούτως ώστε οι γεωργικές εκμεταλλεύσεις να μπορέσουν να συνεχίσουν να προσαρμόζονται σταδιακά στις νέες συνθήκες της αγοράς.
Ο κανονισμός ορίζει επίσης ότι η καλλιέργεια κάνναβης για άλλες βιομηχανικές χρήσεις καθίσταται επιλέξιμη για το καθεστώς ενιαίας ενίσχυσης, όπως και η κάνναβη που καλλιεργείται για ίνες.
Ο κανονισμός θα εφαρμοστεί από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος του (1 Ιουλίου 2006), εξαιρουμένου του άρθρου 2 (παραγωγή κάνναβης) που θα εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου του 2007.

Αναδημοσίευση από το μπλογκ Μη μαδάς τη μαργαρίτα

Από την ιστοσελίδα του Kannabishop :
Η ιστορία της κάνναβης στην Ελλάδα
Οι αρχαίοι Έλληνες πιστεύεται ότι διδάχτηκαν την καλλιέργεια της κάνναβης και την τεχνική επεξεργασίας των ινών της από τους γείτονές τους εξ’ Ανατολής.
Αναφορές στην κάνναβη βρίσκουμε για πρώτη φορά τον 5ο αιώνα π.Χ. σε συγγραφικό έργο του «πατέρα της ιστορίας» Ηρόδοτου.
Από τον 5ο αιώνα π.Χ. και μετά οι σχετικές αναφορές σε συγγράμματα αρχαίων Ελλήνων συγγραφέων πληθαίνουν. Μέσα από αυτές φαίνεται πλέον καθαρά ότι οι αρχαίοι Έλληνες καλλιεργούσαν την κάνναβη και την χρησιμοποιούσαν ως πρώτη ύλη για την κατασκευή καραβόπανων, σχοινιών και υφασμάτων κάθε λογής, ως θεραπευτικό αλλά και ως ευφορικό μέσο.
Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα και της Τουρκοκρατίας η καλλιέργεια της κάνναβης στην Ελλάδα συνεχίζεται, λόγω όμως των αλλεπάλληλων πολέμων και την μακροχρόνια υποδούλωσή της από Φράγκους, Ενετούς και Τούρκους η καλλιέργειά της ήταν περιορισμένη. Σποραδική παρέμεινε η καλλιέργειά της ακόμα και κατά τα πρώτα χρόνια από τη σύσταση του Ελληνικού κράτους, το οποίο κάλυπτε τις ανάγκες του σε κάνναβη κυρίως με εισαγωγές.
Το 1875 περίπου, εκδηλώθηκε ουσιαστικά η πρώτη σοβαρή προσπάθεια οργανωμένης καλλιέργειας κλωστικής κάνναβης, η οποία και διαδόθηκε σημαντικά στα χρόνια που ακολούθησαν.
Για να μαλακώσει η κάνναβη ώστε να αφαιρεθούν πιο εύκολα οι ίνες,τις βυθίζαν στις κοίτες των ποταμών σταθεροποιώντας τα φυτά με πασσάλους για να μην παρασυρθούν από το ρεύμα.
Όμως, από το 1915 έως το 1919, ο πόλεμος, ο ναυτικός αποκλεισμός και η ραγδαία αύξηση της τιμής των δημητριακών, είχαν ως αποτέλεσμα να σταματήσει η οργανωμένη καλλιέργειά της.
Με τη λήξη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου η κλωστική κάνναβη αποτέλεσε βασική γεωργική καλλιέργεια και εξαγώγιμο προϊόν έως το 1932. Το 1928 για παράδειγμα, υπήρχαν στην Ελλάδα δέκα εργοστάσια, τα «κανναβουργεία», τα οποία επεξεργάζονταν την ίνα κυρίως για τη δημιουργία σκοινιών.
Από το 1936, χρονιά απαγόρευσης της κάνναβης στην Ελλάδα μετά αμερικανικών πιέσεων, τα ελληνικά κανναβουργεία σταδιακά οδηγήθηκαν στην πτώχευση με το τελευταίο κανναβουργείο να κλείνει στην Κέρκυρα αρχές του ’80.
Πολλή διαδεδομένη όμως ήταν η επεξεργασία της κάνναβης και τοπικά, με την μορφή της οικοτεχνίας, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες σε είδη καθημερινής χρήσεως, όπως τσουβάλια, σχοινιά, ρούχα. Η δραστηριότητα αυτή ασκήθηκε περίπου μέχρι τα μέσα του ’60 και εν συνεχεία πέρασε γρήγορα στη λήθη.
Μέσα σε λιγότερο από 40 χρόνια οι αξίες της κάνναβης και η ιστορία της ξεχάστηκαν. Μόνον στην Έδεσσα σώζεται το μοναδικό πια κανναβουργείο, με τα παλιά -άριστα διατηρημένα- μηχανήματά του, για να θυμίζει, σε όποιον διαβαίνει τις πύλες του, το άγνωστο αυτό παρελθόν της Ελλάδας.
 
         




Kannabishop: Οι διώξεις και η δικαίωση
Οι σημερινοί Έλληνες, θύματα της άγνοιας και της παραπληροφόρησης, γνωρίζουν πια ελάχιστα πράγματα για την κάνναβη.
Στην Ελλάδα, μαζί με την ινδική κάνναβη (Cannabis indica), που καλλιεργείται παράνομα σε ορισμένα μέρη της, έχει δαιμονοποιηθεί και η κλωστική (Cannabis sativa), η καλλιέργεια της οποίας επίσης απαγορεύεται ενώ επιδοτείται σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.    
Αν και κράτος – μέλος της Ε. Ε. η Ελλάδα ‘’αγνοεί’’ την υφιστάμενη εδώ και 20 χρόνια Ευρωπαϊκή νομοθεσία για την κλωστική κάνναβη και τα σχετικά πλεονεκτήματα για την καλλιέργεια και την εκμετάλλευσή της.
Ακόμα και η εισαγωγή προϊόντων προερχόμενων από κλωστική - βιομηχανική κάνναβη (όπως ενδύματα, χαρτικά, καλλυντικά και τρόφιμα) από άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η προώθησή τους στην Ελλάδα κυνηγήθηκε αδικαιολόγητα.
Ο έλληνας επιχειρηματίας, που ξεκίνησε το 1997 αυτήν την πολλά υποσχόμενη δραστηριότητα με την επωνυμία ‘’KANNABISHOP’’, βρέθηκε αντιμέτωπος με τα Ελληνικά Δικαστήρια μετά από έναν μόλις χρόνο λειτουργίας. Βασική κατηγορία η διαφήμιση, η εισαγωγή και η πώληση ναρκωτικών (!!!).
Η αλυσίδα, αποτελούμενη τότε από 18 καταστήματα, έκλεισε. Εμπορεύματα κατασχέθηκαν. Συνεργάτες και ιδιοκτήτες καταστημάτων συνελήφθησαν. Η απρόβλεπτη αυτή ανοδική πορεία της αλυσίδας ουσιαστικά πάγωσε για 5 χρόνια.
Κατά το διάστημα αυτό εκδικάστηκαν περισσότερες από 200 αγορανομικές παραβάσεις, 50 πλημμελήματα και 28 κακουργήματα... Και οι αποφάσεις; Όλες αθωωτικές...
Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση απείλησε τις Ελληνικές Αρχές για παραπομπή τους στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επειδή, με τις ενέργειές τους αυτές, παραβίαζαν την ελεύθερη διακίνηση αγαθών εντός της ΕΕ.

Ήμερη Κάνναβη: Ιστορική αναδρομή & Χρησιμότητα
Λίγα λόγια για το φυτό...
Το γένος της κάνναβης ανοίκει στην οικογένεια των καναβοειδών (Canabaceae) και περιλαμβάνει τρία είδη:
1) την ημέρη κάνναβη (Cannabis sativa)
2) την ινδική κάνναβη (Cannabis indica)
3) και το είδος Cannabis ruderalis
Η κάνναβη είναι φυτό αυτοφυές και καλλιεργούμενο, ποώδες, ετήσιο, δίοικο (αρσενικό και θηλυκό), κλωστικό και ελαιοφόρο. Αναπτύσσεται σε υγρό έδαφος σε όλες σχεδόν τις κλιματολογικές συνθήκες και φθάνει σε ύψος τα 1,5 – 7 μέτρα, ανάλογα το είδος, την ποικιλία και τις κλιματολογικές συνθήκες.
Έχει ελάχιστους ‘’φυσικούς εχθρούς’’ και δεν απαιτεί την χρήση ζιζανιοκτόνων και χημικών λιπασμάτων για να αναπτυχθεί. Εμπλουτίζει με θρεπτικά συστατικά το έδαφος βελτιώνοντας την γονιμότητά του ενώ το πλούσιο ριζικό σύστημα του φυτού προστατεύει το έδαφος από τη διάβρωση.
Η καλλιέργεια της κάνναβης είναι μία ‘’εκ’ φύσεως’’ βιολογική καλλιέργεια.
Τα είδη της κάνναβης, αν και μοιάζουν μορφολογικά μεταξύ τους, παρουσιάζουν και σημαντικές διαφορές με κυριότερη την διαφορετική περιεκτικότητα του κάθε είδους σε ορισμένες δραστικές ουσίες, όπως είναι τετραϋδροκανναβινόλη (ΤHC) – η ψυχοδραστική ουσία της κάνναβης.
Η ινδική κάνναβη (Cannabis indica) περιέχει λίγη έως πολύ τετραϋδροκανναβινόλη, ανάλογα την ποικιλία, και χρησιμοποιείται κυρίως ως θεραπευτικό και ευφορικό μέσο. Από την ινδική κάνναβη παρασκευάζεται και το γνωστό χασίς καθώς και φάρμακα για ορισμένες ασθένειες, όπως γλαύκωμα, σκλήρυνση κατά πλάκας, νευρική ανορεξία, κάποιες μορφές καρκίνου, AIDS, κ.λπ. Η καλλιέργεια της ινδικής κάνναβης απαγορεύεται στις περισσότερες χώρες.  
οικιακή επεξεργασία της κάνναβης σε πίνακα του Pierre Duval Lekamus
To θαυμαστό φυτό με τις περίπου ... 25.000 χρήσεις
Η κάνναβη ήταν ένα από τα πιο σημαντικά φυτά για τον άνθρωπο από το 8000 π.Χ. μέχρι τις αρχές του 20ου αιώνα.
Πατρίδα της κάνναβης θεωρείται η κεντρική Ασία απ’ όπου και εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο.
Χρησιμοποιήθηκε χιλιάδες χρόνια για διατροφή και ένδυση, ως πηγή ενέργειας αλλά και ως θεραπευτικό και ευφορικό μέσο.
Υφάσματα & υφαντά – καμβάδες – σχοινιά, νήματα & κορδόνια
Ένα από τα αρχαιότερα ευρήματα, που βρέθηκε στο Κατάλ Χουγιούκ (Μεσοποταμία) και τοποθετείται χρονικά περίπου στο 8000 π.Χ., είναι ένα κομμάτι υφάσματος από κάνναβη.
Τα περισσότερα υφάσματα και υφαντά που χρησιμοποιήθηκαν από τον άνθρωπο για ρούχα, λινά, πετσέτες, σεντόνια, κουβέρτες, χαλιά, τέντες, πάνες μωρών και πολλά άλλα, προέρχονταν – μέχρι τα τέλη του 19ου αιώνα – από κάνναβη.
Τα υψηλής ποιότητας ιρλανδικά υφάσματα και ιταλικά λινά ήταν από κάνναβη, όπως επίσης και το πρώτο Levi’s παντελόνι και τα υφάσματα τζιν. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ο στρατιωτικός εξοπλισμός, όπως  αλεξίπτωτα, αντίσκηνα, σάκοι, σημαίες, ρούχα, κ.ά. κατασκευαζόταν από κάνναβη.
Μέχρι το 1937 το 70-90% της παγκόσμιας παραγωγής σχοινιών, νημάτων και κορδονιών προέρχονταν από την κάνναβη. Μετά την απαγόρευσή της όλα αυτά αντικαταστάθηκαν από μη ανακυκλώσιμα πετροχημικά προϊόντα.
Όμως η κάνναβη συντέλεσε και στη διατήρηση μέρους της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Πολλές μεγάλες δημιουργίες ζωγράφων, όπως του Caravagio, του Van Gogh και άλλων, αποτυπώθηκαν πάνω σε καμβάδες φτιαγμένους από κάνναβη, οι οποίοι έχουν την ιδιότητα να παραμένουν αναλλοίωτοι και σε άριστη κατάσταση για αιώνες.

Χαρτί

Η κάνναβη έχει πολλές ενδιαφέρουσες υποσημειώσεις στην ανθρώπινη ιστορία.
Μέχρι το 1883 το 75-90% του χαρτιού που χρησιμοποιούσαν οι άνθρωποι προερχόταν από κάνναβη.
Η μέθοδος κατασκευής χαρτιού, και μάλιστα από κάνναβη, ήταν γνωστή στους Κινέζους τουλάχιστον από τον 1ο αιώνα π.Χ. Ο ισλαμικός πολιτισμός ανακάλυψε το χαρτί περίπου 800 χρόνια αργότερα ενώ ο δυτικής πολιτισμός το υιοθέτησε μετά από 1200 χρόνια.
Πολλά σημαντικά κείμενα που ‘’σφράγισαν’’ το νεότερο δυτικό πολιτισμό έχουν τυπωθεί σε χαρτί από κάνναβη, όπως η «Βίβλος» του Gutenberg, «Η Αλίκη στην Χώρα των Θαυμάτων» του Lewis Carroll, η «Μεγάλη Χάρτα» και η «Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας» της Αμερικής.
Η κάνναβη δεν αποτελεί βέβαια την μοναδική εναλλακτική πηγή κατασκευής χαρτιού, προσφέρει όμως το καλύτερης ποιότητας και με την μεγαλύτερη διάρκεια ζωής χαρτί που κατασκευάστηκε ποτέ. Η κατάκτηση των θαλασσών
Η κάνναβη βοήθησε και συντέλεσε – κατά μία έννοια – στην κατάκτηση των θαλασσών και στην ‘’ανακάλυψη’’ του κόσμου. Από τον 5ο αιώνα π.Χ. μέχρι το 19ο αιώνα, το 90% περίπου του εξοπλισμού των πλοίων (όπως πανιά, ξάρτια, σχοινιά, σπάγγοι, δίχτυα, ημερολόγια, χάρτες, βιβλία, σημαίες κ.ά.) κατασκευαζόταν από κάνναβη.
Μάλιστα, η σπουδαιότητα του φυτού ήταν τόσο μεγάλη ώστε ο Ναπολέων εισέβαλε στη Ρωσία το 1812 με πρωταρχικό σκοπό να σταματήσει τους Ρώσους να πωλούν κάνναβη στο Βρετανικό ναυτικό.

Φώς ... από κάνναβη
Μέχρι το 1800 το σπορέλαιο από κάνναβη κάλυπτε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας κατανάλωσης φωτιστικού λαδιού. Με τη διάδοση του λαδιού φάλαινας η χρήση του σπορέλαιου κάνναβης για φωτισμό περιορίστηκε. Μετά το 1870 περίπου και τα δύο φωτιστικά λάδια αντικαταστάθηκαν σταδιακά από προϊόντα πετρελαίου.

Χρώματα & βαφές
Γιά χιλιάδες χρόνια, όλα σχεδόν τα χρώματα και τα βερνίκια περιείχαν σπορέλαιο κάνναβης. Από το 1937 και μετά όλες σχεδόν οι βαφές φυσικής προέλευσης αντικαταστάθηκαν από πετροχημικά προϊόντα.

Τέλος, έχει πολλές εφαρμογές ως κατασκευαστικό υλικό αλλά και ‘’ενεργειακές’’ δυνατότητες. 
Kannabishop

Kαι ένα πρόσφατο άρθρο από την Ε
ΡΟΥΧΑ ΑΠΟ ΚΑΝΝΑΒΗ: ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΕΠΙΔΟΤΟΥΝΤΑΙ, ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΟΜΩΣ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΚΟΜΗ ΥΠΟ ΔΙΩΓΜΟΝ
Η κλωστική πληρώνει τα «σπασμένα» της ινδικής
Δικαστική δικαίωση για το «Kannabishop» των Χανίων, έντεκα χρόνια μετά το κλείσιμό του από την αστυνομία
του ΓΙΑΝΝΗ ΛΙΒΥΑΚΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 9 Ιανουαρίου 2011 Σε άλλες χώρες της Ευρώπης επιδοτείται, στην Ελλάδα όμως έχει «δαιμονοποιηθεί». Ο λόγος για την κλωστική κάνναβη που χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για παραγωγή ενδυμάτων και χαρτιού.
Η καλλιέργεια της κλωστικής κάνναβης επιδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ενωση, ενώ συνεισφέρει στην ανάπτυξη των τοπικών οικονομιών. Εδώ, αντίθετα, είναι στο... στόχαστρο. Ακόμα και καταστήματα τα οποία πωλούσαν προϊόντα από κλωστική κάνναβη, έχουν κλείσει από τις διωκτικές αρχές.
Είναι χαρακτηριστική η υπόθεση του «Kannabishop» των Χανίων, το οποίο είχε κλείσει η αστυνομία το 1998 και είχε κατασχέσει όλα τα προϊόντα του. Δηλαδή, ρούχα αλλά και χαρτικά και άλλα προϊόντα από κλωστική κάνναβη.
Επειτα από δικαστικούς αγώνες, που κράτησαν έντεκα χρόνια, το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Χανίων το 2009 δικαίωσε το «Kannabishop» των Χανίων και υποχρέωσε το Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει αποζημίωση ύψους 70.000 ευρώ στον ιδιοκτήτη του καταστήματος Σεραφείμ Κανδύλα για την ταλαιπωρία που έχει υποστεί όλα αυτά τα χρόνια. Ωστόσο, το Ελληνικό Δημόσιο προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας το οποίο, έπειτα από αναβολές, αναμένεται να εκδικάσει την υπόθεση αυτή τον ερχόμενο Μάιο.
Το Τριμελές Διοικητικό Εφετείο Χανίων στο σκεπτικό της υπόθεσής του με την οποία δικαίωσε το κατάστημα των Χανίων, αναφέρει ότι ο κοινοτικός νομοθέτης, έχοντας λάβει υπόψη του την ανάγκη καταπολέμησης των ναρκωτικών και την προάσπιση της υγείας των ευρωπαίων πολιτών, προέβη στην κοινή οργάνωση αγοράς για το λινάρι και την κάνναβη και στη θέσπιση επιχορήγησης για την καλλιέργεια ποικιλιών κάνναβης με μικρό ποσοστό περιεκτικότητας στη μεθυστική ουσία τετραϋδροκανναβιόλη.
Επιπλέον, όπως είναι ήδη γνωστό, ήδη από το 2000 έχει εκπονηθεί μια ενδιαφέρουσα μελέτη για την αναδιάρθρωση των καλλιεργειών στην Ελλάδα με κλωστική κάνναβη.
Η μελέτη, που ήταν πρωτοποριακή για την εποχή της, είχε γίνει με πρωτοβουλία της γενικής διεύθυνσης του Εθνικού Ιδρύματος Αγροτικής Ερευνας (ΕΘΙΑΓΕ) και του Εργαστηρίου Γεωργίας του Γεωπονικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Σήμερα προφανώς παραμένει σε κάποιο συρτάρι του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης. Ή έχει παραπεμφθεί στις ελληνικές καλένδες.
Η πρόταση για την εκπόνηση της μελέτης είχε γίνει δεκτή το 2000 από το υπουργείο Γεωργίας και είχε χρηματοδοτηθεί με 7.000.000 δραχμές.
Ο τότε γενικός διευθυντής του ΕΘΙΑΓΕ Σ. Βυζαντινόπουλος σημειώνει, μάλιστα, στον πρόλογο της εργασίας, που έγινε συγκεκριμένα τον Μάρτιο του 2000:
«...Η μελέτη αυτή έγινε την πλέον επίκαιρη χρονική στιγμή, επειδή έχουν ήδη δρομολογηθεί δραστικές μειώσεις στις εκτάσεις του βάμβακος, χωρίς αύξηση άλλων δυναμικών καλλιεργειών, όπως αραβοσίτου, βιομηχανικής τομάτας κ.λπ. Η κλωστική κάνναβη και το κλωστικό λίνο είναι δυνατό να αποτελέσουν μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση για αναδιάρθρωση των καλλιεργειών».
Επίσης, εξετάστηκε το νομικό πρόβλημα για την κάνναβη και προτείνεται «η νομιμοποίηση της καλλιέργειας των ποικιλιών της Cannabis sativa, οι οποίες θεωρούνται κλωστικές, σύμφωνα με τους σχετικούς κοινοτικούς κανονισμούς, χωρίς ωστόσο να θίγεται το γράμμα και το πνεύμα του νόμου περί ναρκωτικών ουσιών. Ακόμη προτείνεται διάταξη για την απελευθέρωση του εμπορίου των προϊόντων της κλωστικής κάνναβης, όπως ρούχων κ.λπ.».
Επιπλέον μεταξύ άλλων σημειώνεται:
- Η καλλιέργεια κάνναβης θεωρείται οικολογική (επειδή δεν χρειάζεται ζιζανιοκτόνα και λοιπά φυτοφάρμακα).
- Η βιομηχανία επεξεργασίας κάνναβης είναι και προβλέπεται στο μέλλον να αποκτήσει σημαντική δυναμική, λόγω του ότι τα υφαντά της θεωρούνται υποαλλεργικά και επειδή δημιούργησε νέα προϊόντα (τα οποία στο παρελθόν ήταν υποπροϊόντα) που θεωρούνται επίσης υποαλλεργικά με προοπτική μεγάλης ζήτησης. 
iliosporoi.net

ΜΕΡΙΚΑ ΒΙΝΤΕΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΩΣΤΙΚΗ ΚΑΝΝΑΒΗ

 

A heavy subject, I cover some of the main points about why cannabis in all its forms is probably the most fabulous plant we have upon this planet! Other than supplying incredible medicinal benefits (thereby putting poisonous Big Pharma outta business.), using hemp would alleviate our sick use of oil and our frightening obsession with cutting down our forests, as hemp can be used for practically everything under the Sun that we've become accustomed to! Please research this incredible plant by watching great movies like "Medicinal Cannabis and Its Impact On Human Health" (http://www.marijuanamovie.org) and "The Union (The Business Behind Getting High)". A fabulous book to check out is Jack Herer's "The Emperor Wears No Clothes". Propaganda has been put upon us about this wondrous plant, and it's time for us to learn the Truth!

PeaceBud explains how the political changes in America's past along with the industrial revolution has led us into a historical era of post-industrial Oil Wars. Oil being a resource we don't need, as Cannabis Hemp could be grown to provide all the ethanol our country needs for driving. Did you know that the automobile industry was meant to run on a cannabis based fuel source called ethanol? Promo Video featuring excerpts from "Hempsters- Plant the seed"- A documentary film about the struggle to legalize industrial hemp in the US

Τρίτη 10 Μαΐου 2016

Δυο Βολιώτες έφτιαξαν το πρώτο σπίτι του μέλλοντος στην Ελλάδα!

Κατασκεύασαν ένα κτίριο που χρειάζεται πετρέλαιο θέρμανσης μια φορά στα 25 χρόνια!
Σχεδόν πέντε χρόνια χρειάστηκαν για να ολοκληρωθεί τελικά, το εγχείρημα των Στέφανου Χατζούλη και Χριστίνας Γεωργιάδη, να μελετήσουν, να σχεδιάσουν , να υλοποιήσουν και να λάβουν διεθνή πιστοποίηση για το πρώτο «παθητικό κτήριο» στην Ελλάδα. Τα «παθητικά σπίτια» θεωρούνται τα κτίρια του μέλλοντος αφού είναι ενεργειακά ανεξάρτητα και με μηδαμινά έξοδα.

Για να αντιληφθεί κανείς τη σημασία του επιτεύγματος απλά αναφέρουμε ότι από τα περίπου 100.000 τέτοια σπίτια που έχουν κατασκευαστεί παγκοσμίως, μόνο 850 πληρούσαν όλους τους όρους, έλαβαν την διεθνή πιστοποίηση από την αρμόδια αρχή, το «Passive House Institute» και είναι καταχωρημένα στην παγκόσμια βάση δεδομένων παθητικών σπιτιών. Πλέον μεταξύ αυτών των 850 κτιρίων-προτύπων, έχει συμπεριληφθεί και ελληνική κατασκευή, αυτή που έφτιαξαν οι δυο Βολιώτες.
1
Το συγκεκριμένο κτήριο είναι ένα συγκρότημα τριών μονοκατοικιών και βρίσκεται στην Αγριά Βόλου. Μελετήθηκε και ανεγέρθηκε από την «X-G lab+development» τεχνική εταιρεία με έδρα το Βόλο.
Την κατασκευή διαδέχθηκαν μία σειρά τεχνικών ελέγχων σε όλα τα επίπεδα και διαρκή παρακολούθηση, τόσο από τους ίδιους τους επενδυτές όσο και από κλιμάκιο του Ελληνικού Ινστιτούτου Παθητικών Κτηρίων (Ε.Ι.Π.Α.Κ.) επίσημου εκπροσώπου της Διεθνούς Ομοσπονδίας Παθητικών Κτιρίων στην Ελλάδα.
Ελέγχθηκαν οι ενεργειακές επιδόσεις σε πραγματικό χρόνο, για διάστημα πλέον των δύο ετών και τα αποτελέσματα των μετρήσεων ξεπέρασαν τις θεωρητικές προσεγγίσεις, αποδεικνύοντας και στην πράξη την ακρίβεια των αλγόριθμων του λογισμικού PHPP που χρησιμοποιήθηκαν για την ενεργειακή επίλυση του κτηρίου.
2
Το εξαιρετικά «λιτοδίαιτο» κτήριο εκτός από οικονομία, παρέχει στους χρήστες άριστη ποιότητα διαβίωσης σύμφωνα με διεθνή πρότυπα (comfort class A+ κατά ISO 7730) αλλά και χαμηλότερο κόστος συντήρησης.
Οι εξαιρετικές ιδιότητες θερμικής αδράνειας , του επιτρέπουν να τοποθετεί τα συστήματα θέρμανσης – ψύξης σε δεύτερο ρόλο. Αυτό με άλλα λόγια σημαίνει, πως με τις τεχνικές που χρησιμοποιήθηκαν δεν χρειάζεται εγκατάσταση κεντρικής θέρμανσης στα μεγέθη που μέχρι σήμερα την αντιλαμβανόμαστε. Κατοικία 200μ2 για παράδειγμα, θερμάνθηκε με επιτυχία με ένα και μόνο απλό σώμα λαδιού, ισχύος μόλις δύο χιλιάδων θερμίδων.
Σε άλλη φάση των πειραματικών δοκιμών, θερμάνθηκε μόνο με τζάκι ή ακόμα και με ένα κλιματιστικό τοίχου, ισχύος 14000ΒΤU. Στην περίπτωση που στο σπίτι υπήρχε εγκατεστημένο λεβητοστάσιο με συνήθη για το μέγεθος του σπιτιού δεξαμενή πετρελαίου τριών τόνων, το πετρέλαιο της δεξαμενής θα τελείωνε μετά από 25 χρόνια!!! Αντίστοιχα το καλοκαίρι, η ως άνω κατοικία μπορεί να παραμένει μοναδικά δροσερή, με τη χρήση ενός και μόνο κλιματιστικού, δυναμικότητας μόλις 14000BTU.
Αξιοσημείωτο ενδιαφέρον προκαλεί το γεγονός, πως η συντριπτική πλειοψηφία των υλικών που χρησιμοποιήθηκαν για το σκοπό αυτό, παράχθηκαν στην Ελλάδα, καθώς αυτό αποτελούσε βασική προϋπόθεση για τη βιωσιμότητα του εγχειρήματος.
Στόχος της εταιρείας είναι, όλα τα κτήρια στην Ελλάδα να κατασκευάζονται με αυτές τις αρχές, καθότι αυτός είναι ο οικονομικότερος και ποιοτικός τρόπος υλοποίησης παγκοσμίως, ενώ υπάρχει η δυνατότητα να εφαρμοσθεί και σε υφιστάμενες κατασκευές, αλλά και σε κτήρια κάθε χρήσης ( ξενοδοχεία, σχολεία, γραφεία, κτλ.).
Στη Μαγνησία μέχρι σήμερα, με τη χρήση των τεχνικών των παθητικών κτηρίων έχουν αναβαθμιστεί και ανεγερθεί περισσότερα από τριάντα κτήρια, τα πορίσματα των οποίων θα παρουσιαστούν από τον κ. Στέφανο Χατζούλη στο Παγκόσμιο συνέδριο παθητικών κτηρίων, τον προσεχή Απρίλιο στη Γερμανία.
Στο ίδιο συνέδριο, αναμένεται να παρουσιαστεί από το Ελληνικό Ινστιτούτο Παθητικού Κτιρίου και την ομάδα των Passivistas από την Αθήνα και το πρώτο υφιστάμενο κτήριο της χώρας μας αναβαθμισμένο σε παθητικό με διεθνή πιστοποίηση Passivhaus, η οποία θα ολοκληρωθεί τις ερχόμενες εβδομάδες.
Τόσο τα κτίρια στην Αγριά Βόλου όσο και το κτίριο στου Παπάγου (Αναστάσεως 112) είναι προσβάσιμα σε όποιον θέλει να τα επισκεφθεί και να ενημερωθεί για τις πρακτικές υλοποίησης τέτοιων κτιρίων.
Πηγή: mycitynet.gr

Σάββατο 7 Μαΐου 2016

ΑΝΑΒΡΑ, ΕΝΑ ΧΩΡΙΟ ΠΡΟΤΥΠΟ ΑΥΤΑΡΚΕΙΑΣ ΚΑΙ ΑΜΕΣΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΝΑΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΗΔΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
------------------------------------:::::;;;




Η ανάπτυξή αυτής της απομακρυσμένης κοινότητας, αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση για την ελληνική επαρχία, τους πολιτικούς της παράγοντες, αλλά και για κάθε πολιτικό.Ο δήμαρχος του ορεινού χωριού της Ανάβρας Μαγνησίας, αποδεικνύει ότι υπάρχουν περιπτώσεις Ελλήνων που πηγαίνουν  κόντρα στην διαφθορά και την μιζέρια, και ενδιαφέρονται πραγματικά για τον τόπο τους.

Λίγα λόγια για την Ανάβρα, ένα "γαλατικό " χωριό ,όπως το χουν ονομάσει κάποια δημοσιεύματα, που αντιστέκεται στη μιζέρια και τα ήθη των καιρών
Πρόκειται για ένα απομακρυσμένο ορεινό χωριό που κατάφερε μετά από συστηματική προσπάθεια, όχι μόνο να σταθεί όρθιο, αλλά να γίνει πρότυπο ανάπτυξης. Για τη μεγάλη ανατροπή που έρχεται από την Ανάβρα του νομού Μαγνησίας.Στις δυτικές πλαγιές της Οθρυος, σε υψόμετρο 1.000 μέτρων και σε απόσταση 40 χιλιομέτρων από την κοντινότερη κωμόπολη (τον Αλμυρό), οι 700 κάτοικοι, όλοι τους κτηνοτρόφοι, απολαμβάνουν εισοδήματα από 30 έως 100 χιλιάδες ευρώ και μια ποιότητα ζωής που μπορεί να συγκριθεί μόνο με την πλούσια Ελβετία.
Εδώ ο κόσμος δεν φεύγει προς τα αστικά κέντρα, αλλά επιστρέφει στο χωριό του. Με ποσοστό ανεργίας στο μηδέν και με μέσο όρο ηλικίας τα 40 έτη, ο πληθυσμός διπλασιάστηκε μέσα στα τελευταία 15 χρόνια.
Οι υποδομές του υποδειγματικές: Το αιολικό πάρκο, που δίνει έσοδα 100.000 ευρώ ετησίως στην κοινότητα, τα τρία υπερσύγχρονα κτηνοτροφικά πάρκα που στεγάζουν το χειμώνα (όταν η Ανάβρα αποκλείεται από τα χιόνια) 25.000 ζώα, το πρότυπο σφαγείο, που θυμίζει χειρουργείο, το διώροφο πάρκινγκ των 60 θέσεων, το γυμναστήριο με τα τελευταίας τεχνολογίας μηχανήματα, τα γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ, το λαογραφικό μουσείο και φυσικά το περιβαλλοντικό-πολιτιστικό πάρκο, έκτασης 240 στρεμμάτων.
Η κοινωνική μέριμνα κατέχει πρώτιστη θέση: νηπιαγωγείο και δημοτικό του «κουτιού», αγροτικό ιατρείο (πάντοτε στελεχωμένο), δωρεάν στέγαση για τους δασκάλους και τους γιατρούς, «Βοήθεια στο σπίτι», σχεδιασμός για γηροκομείο, ακόμα και για πισίνα!
Πoιο είναι άραγε το μυστικό της επιτυχίας; Πώς μια μειονεκτική περιοχή κατάφερε το «θαύμα»;
Η μάχη με τη μιζέρια άρχισε τις αρχές της δεκαετίας του '90, όταν τα ηνία της κοινότητας πήρε ο Δημήτρης Τσουκαλάς, ένας άνθρωπος που άφησε την Αθήνα για να γυρίσει στο χωριό του και να προσφέρει στη γενέτειρά του. Με ένα διάλειμμα 4 χρόνων, είναι από τότε κοινοτάρχης της Ανάβρας. Η κατάσταση που συνάντησε ήταν απελπιστική. Τα γελάδια, οι χοίροι και τα πρόβατα κυκλοφορούσαν ελεύθερα στο χωριό. Στους χωματόδρομους. Δεν υπήρχε πουθενά άσφαλτος. Το χειμώνα περπατούσες μέσα στη λάσπη, το καλοκαίρι η σκόνη σε έπνιγε.
«Προτεραιότητά μας ήταν η κατασκευή κτηνοτροφικών πάρκων, για να μπει τέλος στην αναρχία που επικρατούσε. Με φως, νερό και σωστή δόμηση, σταβλίζουν τα ζώα τους το χειμώνα. Τους υπόλοιπους μήνες βόσκουν ελεύθερα στα βουνά. Αυτός είναι και ο λόγος που το κρέας τους φημίζεται για την ξεχωριστή γεύση του. Η κτηνοτροφία είναι η πηγή των εισοδημάτων στην Ανάβρα», λέει στο ΕΤ.Κ ο πρόεδρος της κοινότητας.
«Ισως εγώ είμαι ο πιο φτωχός του χωριού, αφού η σύνταξη που παίρνω από τη ΔΕΗ, όπου έφυγα με το βαθμό του επιθεωρητή, κυμαίνεται στα 2.500 ευρώ».
Βάσεις ανάπτυξης
Η πρόοδος συνεχίστηκε με την κατασκευή του σφαγείου βιολογικής γραμμής, το μοναδικό δημόσιο στην Ελλάδα, με πιστοποίηση από τη ΔΗΩ. Ετσι μπήκε τάξη και δημιουργήθηκε η βάση για την ανάπτυξη της βιοκτηνοτροφίας, με συνέπεια οι παραγωγοί να κερδίζουν σημαντικά ποσά από τις επιδοτήσεις της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με χρήματα της οποίας έγιναν οι παραπάνω υποδομές. Ξύπνιος, σχολαστικός και με όραμα ο πρόεδρος παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε κοινοτικό πρόγραμμα και το εκμεταλλεύεται δεόντως. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του, όπως λέει ο ίδιος, είναι ότι κατάφερε να αλλάξει τη νοοτροπία των συγχωριανών του. Στην αρχή έφεραν αντιρρήσεις στα σχέδιά του, αλλά με επιμονή και υπομονή τούς έπεισε.
Τώρα τους καλεί να δημιουργήσουν τυποποιητήρια για τα προϊόντα τους, ώστε να ολοκληρωθεί το φάσμα της βιολογικής παραγωγής. Η Ανάβρα δεν βάσισε την ανάπτυξή της στο κράτος. Ηθελε έσοδα δικά της. Ετσι, πριν από τρία χρόνια ολοκλήρωσε το έργο του αιολικού πάρκου, με τις 20 ανεμογεννήτριες και ανάδοχο την ισπανική εταιρία Gamesa.
Εσοδα
Το ρεύμα το αγοράζει η ΔΕΗ, ενώ η κοινότητα για τη χρήση του χώρου, που της ανήκει, εισπράττει έως και 100.000 ευρώ το χρόνο.
Υπό δημοπράτηση βρίσκεται και η ανάπτυξη υδροηλεκτρικού εργοστασίου, από το νερό των πηγών της Ανάβρας. Από εκεί θα εισπράττονται άλλες 100.000 ευρώ. Η επιστροφή στις ρίζες είναι μια σταθερή πολιτική για τον κ. Τσουκαλά. Για να ενισχυθεί κι άλλο ο πληθυσμός, έκανε επέκταση του οικισμού και δίνει οικόπεδα σε άστεγους δημότες στο ? της αντικειμενικής τους αξίας και με αποπληρωμή σε 5 δόσεις.
Μετανάστες σε... ορεινό παράδεισο
«Δεν μας λείπει τίποτα. Εγώ, παρόλο που γεννήθηκα στην Αθήνα, ήρθα στο χωριό των γονιών μου, μόλις γνώρισα εδώ, κατά τη διάρκεια των διακοπών, το σύζυγό μου τον Παναγιώτη. Κάναμε τρία παιδιά. Δουλεύουμε με τον άνδρα μου φροντίζοντας τα 100 γελάδια που έχουμε. Πηγαίνουμε γυμναστήριο, πίνουμε τα τσιπουράκια μας στις 5 ταβέρνες του χωριού και αν θέλουμε νυχτερινή ζωή πεταγόμαστε μέχρι τον Δομοκό ή τον Αλμυρό», λέει στον ΕΤ.Κ η Νίκη Μηλιώνη.
Οι ηλικιωμένοι αισθάνονται ασφάλεια με τη μόνιμη παρουσία της αγροτικής γιατρού. Η Ελένη Τριανταφύλλου δέχεται 8 με 9 άτομα καθημερινά στο ιατρείο. Πήγε στην Ανάβρα στις 5 Αυγούστου και για τους επόμενους 9 μήνες που θα μείνει εκεί νιώθει τυχερή που βρέθηκε σε ένα τόσο φιλικό περιβάλλον. Μάλιστα, δεν επιβαρύνεται από την τσέπη της, γιατί μένει σε διαμέρισμα που της παραχώρησε η κοινότητα (όπως και οι τρεις δάσκαλοι). Ο Αποστόλης Καπέλος και ο Πολύζος Κανατούλης είναι δυο νέοι κτηνοτρόφοι. Παίκτες στην ποδοσφαιρική ομάδα του χωριού (Α.Ο. ΟΘΡΥΣ), κάθονται στο καφενείο και συζητούν πώς θα αντιμετωπίσουν τον ΔΟΜΟΚΟ, την ισχυρότερη ομάδα της περιοχής. Περηφανεύονται για την προαγωγή στην Α' Ερασιτεχνική, αλλά και για τα επιτεύγματα του χωριού τους. «Να πάτε να δείτε το περιβαλλοντικό πάρκο», μας λένε. Συναντάμε έναν παράδεισο. Αιωνόβια πλατάνια, σε μια διαδρομή πέντε χιλιομέτρων, με γεφύρια, παιδικές χαρές, πετρόκτιστη διακόσμηση και με τους λαγούς και τα ελάφια να ξεπετάγονται μέσα από τα ξέφωτα, με φόντο τον υδάτινο κόσμο του Ενιππέα (παραπόταμου του Πηνειού).
Εδώ κρατάει ακόμα το έθιμο της δρυστέλας , όπου οι νοικοκυραίοι πλένουν ρούχα και χαλιά με τα ορμητικά νερά των πηγών. Μια περιφραγμένη έκταση, συνολικού εμβαδού 240 στρεμμάτων, που αποτελεί ταυτόχρονα και μουσείο παράδοσης. Αλλη μια ευκαιρία για να εισπράττει η κοινότητα έσοδα, καθώς πολλά σχολεία εκδηλώνουν ενδιαφέρον για επίσκεψη και αναμένεται να μπει συμβολικό εισιτήριο για τα έξοδα συντήρησής του.
Το πλέον μεγαλόπνοο σχέδιο, αυτή την περίοδο, είναι η επικείμενη εγκατάσταση συστήματος τηλεθέρμανσης. Με προϋπολογισμό 1.700.000 ευρώ (από ευρωπαϊκά κονδύλια) και με μελέτη από το ΤΕΙ Κοζάνης η Περιφέρεια έχει πει ήδη το «ναι». Ενας κεντρικός λέβητας θα τοποθετηθεί στο πάνω μέρος του χωριού και από εκεί θα διοχετεύονται υπόγειοι αγωγοί από τους δρόμους της Ανάβρας με καυτό νερό. Το κάθε σπίτι θα συνδέεται με το σύστημα και θα έχει ολόκληρο το χειμώνα ζεστό νερό και θέρμανση, με μια ελάχιστη επιβάρυνση. Θα λειτουργεί με την καύση βιομάζας (κοπριές των ζώων, ξερά φύλλα, άχυρο κ.ά).
Αντικλείδι 

Παρασκευή 6 Μαΐου 2016

Το πιο σπουδαίο φυτώριο του κέντρου βρίσκεται σε αυτή την ταράτσα στα Πετράλωνα

Μια παρέα αναζητητών των παραδοσιακών σπόρων έχει καταφέρει να τρέφεται χωρίς να πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ.
Το ραντεβού ήταν στην Αλόπης 5, στα Κάτω Πετράλωνα, κοντά στο σταθμό.
Φανταζόμουν πως θα βρω ένα σπίτι με μεγάλη αυλή, που να χωράει όλα αυτά τα φυτά που φτιάχνουν και μοιράζουν. Όταν είδα ότι βρίσκομαι σε λογιστικό γραφείο, φαντάστηκα πως έκανα λάθος στον αριθμό. Κοντοστάθηκα κι έκανα να πάρω τηλέφωνο τον Βασίλη για να με κατευθύνει. Δεν πρόλαβα γιατί τον είδα να μου κάνει νόημα πίσω από την πόρτα.

Μια μικρή αυλή γεμάτη φυτά. 
Στο βάθος, εξακολουθούσε να βρίσκεται το λογιστικό γραφείο. Ο Αχιλλέας δεν έβγαλε καν τα ρούχα του γραφείου, πριν καταπιαστεί με τα χώματα. Πέρασε μια ζωή μέσα σε πανεπιστήμια, αλλά τίποτα δεν του δίνει μεγαλύτρη ευχαρίστηση από αυτό εκείνα τα μικρά θαύματα που γίνονται στην αυλή του.
Χιλιάδες θαύματα, για την ακρίβεια, τόσα που δεν μπορεί να τα χωρέσει η αυλή κι έτσι επεκτάθηκαν στην ταράτσα
9.000 παραδοσιακοί σπόροι που έγιναν φυτά με της προσπάθειες των μελών της ομάδας «Σπορογέννημα». Σπόροι που συντήρησαν οι ίδιοι από τα φυτά τους ή αντάλλαξαν με άλλους, έγιναν φυτά και προσφέρονται σε όσους θέλουν, ακόμη και μέσα στην πόλη, να τρώνε από αυτά που παράγουν. «Είτε τους συλλέγουμε από δικά μας φυτά είτε ζητάμε και μας στέλνουν φίλοι από διάφορες ομάδες που υπάρχουν σε όλη την Ελλάδα, όπως είναι το Πελίτι, η ομάδα του Πύργου Ηλείας, της Περατιάς, της Κοζάνης. Είναι πολλές ομάδες και έχουμε δικτυωθεί μέσα από το facebook κυρίως και από τις συμμετοχές μας σε διάφορες γιορτές παραδοσιακών σπόρων που γίνονται ανά την Ελλάδα. Εκεί γνωριζόμαστε, συνδιαλεγόμαστε, αλλάζουμε απόψεις και εμπειρίες. Υπάρχουν άνθρωποι που έχουν την εμπειρία της βιολογικής καλλιέργειας και από κει αντλούμε τις πληροφορίες που χρειαζόμαστε κι εμείς οι νεότεροι και προσπαθούμε να τις κάνουμε πράξη».
k5k4k2
Ο Βασίλης είναι ανάμεσα στους ανθρώπους που πηγαίνουν εκεί κάθε απόγευμα και ετοιμάζουν τα φυτά για παράδοση. Οι δυο τους ήρθαν σε επαφή μέσω κοινού φίλου στο facebook, που γνώριζε για τη μοναχική πορεία του καθενός στον αγώνα με τους σπόρους και τα φυτά. Η ομάδα μεγάλωσε και τώρα πια όλους τους ενώνει η αγάπη τους για το σπόρο και την τροφή. Αυτό προσπαθούν να μεταδώσουν και στους άλλλους. Οι συναντήσεις τους είναι σχεδόν καθημερινές, ενώ συμμετέχουν κι άλλοι στην προσπάθεια. Ωστόσο είναι δύσκολο να ξεφύγεις από την καθημερινότητα της πόλης Μας περιγράφει αυτό που έμαθε μέσα από τη διαδικασία του σπόρου. «Ξεκίνησα πριν από 4 χρόνια από ένα θυμό, τον οποίο μετουσίωσα σε δημιουργία. Διαβάζοντας για τον κώδικα Alimentarius, ότι κινδυνεύουμε να μην μπορούμε να φάμε την τροφή που επιλέγουμε, αποφάσισα να μην το επιτρέψω. Προφανώς ήταν και η ώρα που ήμουν και αρκετά ώριμος να το προχωρήσω, γιατί πολλοί το διαβάζουν, θυμώνουν, πάνε και κοιμούνται για να κάνουν την επόμενη μέρα τα ίδια. Και μέσα από το σπόρο, έμαθα να τρώω και καλή τροφή. Να ψάχνω την τροφή μου, την πρώτη ύλη, το καλό αλεύρι, το καλό λάδι, όσπρια. Έχω φτάσει πλέον στο σημείο, κάποιους μήνες του χρόνου, να έχω αυτάρκεια τροφής». 
Ο καθένας μέσα στην ομάδα έχει κάνει τη δική του πορεία στη σπορά και την καλλιέργεια των φυτών. Ο Αχιλλέας έχει καταγράψει εμπειρίες αρκετών χρόνων, αφού ασχολείται με το αντικείμενο από το 1981. «Υπάρχει ένα αγρόκτημα στην Περαχώρα στο Λουτράκι όπου εκεί φύτευα, εκεί πειραματιζόμουν, αλλά τα φυτά τα δημιουργούμε εδώ. Πάρα πολλά χρόνια έκανα φυτά μόνος τα οποία προσπαθούσα να διανέμω δωρεάν είτε σε σχολεία είτε σε φίλους που μου τα ζητούσαν. Εδώ και δύο χρόνια έχουν έρθει κι άλλοι φίλοι, έχουμε κάνει αυτήν την παρέα με αποτέλεσμα να γίνεται πιο συστηματικά, πιο οργανωμένα, με μεγαλύτερη αλληλεγγύη και συναδελφικότητα. Οπότε μπορούμε να μοιράζουμε περισσότερα σπορόφυτα και το έργο μας να αυξάνεται». 
Ο Βασίλης ξεκίνησε πιο πρόσφατα και, προσπαθώντας να κατανοήσει τον κόσμο των φυτών, ανακάλυψε έναν άλλο τρόπο ζωής και μας αποδεικνύει ότι αυτό μπορεί να επιτευχθεί ακόμη και μέσα στην πόλη. «Έχω βάλει ένα δύσκολο στόχο, γιατί είμαι και παιδί της πόλης, και μάλλον θα παραμείνω, αλλά θα έχω αλλάξει ζωή. Για παράδειγμα, στο σουπερμάρκετ δεν πάω. Αυτό για πολλούς ανθρώπους της πόλης είναι τρελό. Γίνεται όμως. Μπορεί ο καθένας να το κάνει, να μπει σε κάποια sites, να ψάξει για παράδειγμα όσπρια. Να βρει έναν παραγωγό στη Λάρισα, να πάρει ένα τηλέφωνο και να έχει μια καλύτερη τροφή και όχι ό,τι του σερβίρουν οι εταιρείες. Ξεκινάς από το σπόρο και μετά από όλη αυτή τη διαδικασία, γίνεσαι και πιο έξυπνος καταναλωτής».
Τα μέλη της ομάδας βάλθηκαν να αφυπνίσουν και να συμπαρασύρουν πολλούς σε διαφορετικές καταναλωτικές συνήθειες. Και το κάνουν οργανωμένα. Όλα ξεκινούν από την ταράτσα των Πετραλώνων όπου βρίσκεις μέχρι και θερμοκήπιο. «Ξεκινάμε από τις αρχές Γενάρη, φέτος λόγω καιρού αργήσαμε και προσπαθούμε να κερδίσουμε χρόνο. Τα φυτά τα παίρνει ο κόσμος, κάνουμε εκδηλώσεις σε σχολεία, δώσαμε στο 46ο σχολείο στην Κυψέλη, τώρα θα δώσουμε κι στο ειδικό σχολείο του Αιγάλεω και δεχτήκαμε με πολύ μεγάλη συγκίνηση να δείξουμε σ’ αυτά τα παιδιά και στους γονείς τους πώς κάνουμε σπορεία. Είναι και για μας ικανοποίηση να νιώθουμε ότι αυτά που κάνουμε πιάνουν τόπο» μας λέει ο Αχιλλέας. Και ο Βασίλης το προχωράει. «Αν γινόταν έξυπνη η κοινωνία και πίεζε και έκανε και μποϋκοτάζ, όλες αυτές οι βιομηχανίες οι μεγάλες και οι μαρκετίστες τους, θα διαπίστωναν ότι ξύπνησε ο κόσμος και πρέπει κάτι να κάνουν. Αναγκαστικά η αλλαγή θα είναι στην ποιότητα, θα αναγκαστούν να δώσουν κάτι καλύτερο. Και είδες πόσο ωραία ειρηνική επανάσταση κάνεις; Και δεν είναι ανάγκη να πεινάσει κανείς. Το σουπερμάρκετ έχει κατά 90% επεξεργασμένες τροφές. Αρκεί για ένα μήνα, οργανωμένα, να μην παίρνουμε 10 προϊόντα. Γι’ αυτούς είναι πολύ σημαντικό». 
k10k9k8
Μέσα από την αυλή του Αχιλλέα, έχουν φύγει πάνω από 5.000 φυτά και τα υπόλοιπα περιμένουν τους παραλήπτες τους. Οι ποικιλίες που προσφέρονται είναι πολλές, πάντα παραδοσιακές και η πόρτα είναι ανοιχτή για όλους. Όλοι μπορούμε να φάμε αυτά που θα καλλιεργήσουμε σε μια γλάστρα στο μπαλκόνι, επιμένει ο Βασίλης. «Οι μεγαλουπόλεις σε πνίγουν, όμως μ’ αυτό που κάνουμε αποδεικνύουμε πως η αστική καλλιέργεια είναι εφικτή. Γίνεται και στην ταράτσα και στο μπαλκόνι. Μπορείς να μη φύγεις ποτέ από την πόλη αλλά μπορείς να έχεις ένα μαρούλι στο μπαλκόνι σου, ένα μαϊντανό για το φαγητό, ένα βασιλικό για το πέστο».
Την άποψη αυτή ενισχύει ο Αχιλλέας, επισημαίνοντας το λόγο που είναι σημαντικό να μπούμε σ’ αυτή τη διαδικασία. «Όλα μπορεί να τα καταφέρει κανείς, αρκεί να έχει επιμονή και να ψάχνει να βρίσκει τις απαντήσεις που χρειάζεται. Ιδιαίτερα μας ενδιαφέρει να ευαισθητοποιήσουμε νέους ανθρώπους που μπορούν να καταλάβουν τη σημασία που έχει η τροφή τους στην πορεία της ζωής τους. Ο κόσμος να καταλάβει αυτό που γίνεται και να πλαισιώσει τέτοιες ομάδες, ώστε να μη μείνουν οι σπόροι στα χέρια των μονοπωλείων που ελέγχουν την τροφή μας άρα και την ελευθερία μας. Όποιος ελέγχει την τροφή, ελέγχει και τον κόσμο ολόκληρο».
Ασφαλώς, φεύγοντας, πήραμε και τα φυτά μας. Αυτό το καλοκαίρι θα ελέγξουμε την τροφή μας και τον κόσμο μας. Θα φάμε ντομάτες γαλλικές και ρώσικες, μελιτζάνες Λαγκαδά και τσακώνικες και πιπεριές Ικαρίας. Από τη γλάστρα, στο πιάτο. Εννοείται πως θα κρατήσουμε και σπόρους, για να έχουμε και του χρόνου.
Info: Το facebook group της ομάδας παραδοσιακών σπόρων “Η Αυλή” εδώ.
k13

k12
Φωτογραφίες: Ασπασία Κουλύρα
Propaganda
k1